czwartek, lipca 05, 2007

Niesubordynowane ataki i biała flaga

"Żadna praca nie hańbi, ale każda umniejsza", mówi Nicolás Gómez Dávila. Bardzo do mnie trafia ta opinia. Zamiast więc się rzucić na piętrzącą się aż za horyzont robotę, po obiedzie, bez wielkiego zainteresowania patrzę, co też nam - ludowi - pokażą i powiedzą w telewizji. Na jednym programie piłkarskie mistrzostwa świata drużyn do lat 20. Sprawozdawca informuje mnie właśnie, że "Szkoci boją się niesubordynowanych ataków Nigeryjczyków". Nieco mnie to stwierdzenie robawiło, choć czemu tu się właściwie dziwić - nie takie przecież głupoty słyszy się codziennie, i to z ust większych autorytetów.

Przełączam na debatę sejmową. Najpierw na temat prewencji antyterrorystycznej w Polsce. Głosy bez wyjątku nabrzmiałe troską - "nabolałe", jak to się mawiało w niektórych kręgach w epoce burzliwego rozwoju za Gierka. Moja mała wredna duszyczka domyśla się jednak w wielu tych wypowiedziach żalu, że żadni terroryści nie pokazali jeszcze temu oszołomskiemu rządowi, gdzie jego miejsce. Skoro nie potrafią dziennikarze, politycy opozycji, postkomunistyczne związki zawodowe, Bruksela, zadeklarowani przyjaciele różnych ościennych i jednego nieco dalszego kraju... To ktoś w końcu przecież musi, zgoda?

Słyszę, że "tylko Opatrzność Boża obroniła dotychczas Polskę przed terroryzmem". Nie oglądałem tego zbyt pilnie, więc nie bardzo wiem, kto konkretnie to akurat mówił, ale jestem się gotów założyć, że zapewne to być przedstawiciel jakiejś antyklerykalnej partii, a co najmniej partii światłej i od kruchty odległej. Ci bowiem najchętniej w rodzimej debacie odwołują się do Opatrzności, Kazania na Górze i Dziesięciu Przykazań. Nieco to wprawdzie zabawne, ale to przecież fakt i każdy to wie.

Jak rzekłem, nie słuchałem tej "debaty" w całości, ani zbyt pilnie, ale mógłbym się założyć o orzechy przeciw dolarom, że nie padł w niej argument, że Polska nie jest dotychczas bardzo zagrożona terroryzmem, ponieważ nie ma w niej milionów imigrantow, w dodatku islamskich. I że to się zmieni, kiedy ich mieć ew. będzie, do czego wielu przecież z zapałem dąży. Kiedy będziemy już bogaci, kiedy każdy rodak będzie miał w domu zestaw kina domowego, kiedy każde dziecko będzie miało najnowszą "wypasioną" komórkę, kiedy każda kobieta będzie się kąpać w balsamach przeciw popękanym piętom, na zmianę ze środkem pogrubiającym rzęsy...

A do tego będziemy wreszcie mieli te, jakże cudowne, europejskie, ogólnoludzkie wartości... I żaden głupi oszołom nie odważy się przeciw nim podnieść głosu, a jeśli by się odważył, to mu się... Absolutnie humanistycznie oczywiście i po europejsku... Kiedy już każdy Polak, zapominając o historycznych kompleksach i narodowej megalomianii, skoncentruje się na prawidłowym jedzeniu bez... Wtedy będziemy mieli i terroryzm, spokojna głowa!

Tylko szkoda, iż nikt, żaden unijny organ uprawniony do udzielania nagan i pochwał, nas nie pochwalił za to, co już osiągnęliśmy na drodze do Europy - przecież nikt z pewnością w tej dyskusji nie zapytał: "a więc wolimy odżywki do pięt i zestawy kina domowego, plus europejskie wartości, czy wolność od terroryzmu i parę innych imponderabiliów". (Skąd wiem, że nie zapytał? A wiesz Czytelniku, co by się działo, gdyby zapytał? No właśnie, wiesz. Po prostu o tym nie pomyślałeś, prawda?)

Telewizja ogłupia, tak mówią. Więc z niejakim trudem oderwałem się od dumburka (dumburken to po szwedzku "głupie pudełko" albo "pudełko głupka" - pieszczotliwa nazwa na telewizor. Czemu akurat po szwedzku? Spędziłem tam parę lat, całkiem lubię ich narzecze, a niektóre te określenia uważam za b. zabawne i weszły mi w krew.), by przejść do mych codziennych ćwiczeń profilaktycznych przeciw nieuchronnie się zbliżającej, by przypuścić niesubordynowany atak, sklerozie. Niektóre z nich wyglądają tak, że stawiam sobie jakąś filozoficzną kwestię, którą potem staram się rozstrzygnąć.

Tym razem zapytałem sam siebie: "Jak by to mogło wyglądać, gdyby jakaś cywilizacja całkiem straciła chęć do życia i postanowiła się z nim rozstać, a przynajmnije bezwarunkowo się poddać komukolwiek, kto się nawinie?" Gdzie by wywieszono białą flagę? Jaka duża ona by była? Może tych flag byłoby kilka? Albo setki? Może po prostu oflagowano by białymi flagami wszystkie ulice, na każdym słupie wisiałoby ich po trzy? (Z flagą Unii Europejskiej między nimi, ma się rozumieć.) No i surowo egzekwowano by od cieciów i zwykłych obywateli nakaz oflagowania budynków, w tym prywatnych balkonów i okien?

Pewnie tak by właśnie zrobiono! Chyba, że... Chyba, że biała flaga, choć najoczywistsza w tym kontekście, nie jest jednak całkiem optymalnym rozwiązaniem. No i może rzeczywiście nie jest, do takiego wniosku doszedłem po kilkunastu minutach moich rozważań. Tak! Istnieje lepszy i czytelniejszy sposób ogłoszenia wszem i wobec, że pragnie się śmierci i że jest się gotowym poddać się bezwarunkowo pierwszemu, kto się nawinie!

Należy po prostu ogłosić, że "ludzkie życie jest najwyższą wartością". Proste, eleganckie i jakżesz skuteczne! Po prostu genialne! Takie wzniosłe i ociekające humanizmem, że aż... Nawet ew. napastnik chwilę się zatrzyma, żeby zwymiotować, to jednak będzie tylko krótka zwłoka, nie ma się czym zamartwiać. I tylko wyjątkowy naiwniak mógłby sądzić, że eutanazja czy zabiajanie nienarodzonych jakoś się z tą wzonisłą, że aż, deklaracją nie komponuje.

Wręcz przeciwnie, kiedy jakaś społeczność deklaruje, że "ludzkie życie jest dla niej najwyższą wartością", ogłasza, że już właściwie nie żyje i żyć nie pragnie. I że z całą pewnością nie zamierza bronić życia swoich obywateli - ponieważ oni na to po prostu nie zasługują. Jak niby miałaby ich bronić? Jeśli wróg jest naprawdę zdeterminowany i nie wystarczy przekupstwo? Nie będzie sie przecież narażać jakichś np. żołnierzy - własnych czy cudzych zresztą, co to w końcu za różnica? - skoro "najwyższą wartością" jest przecież życie człowieka, każdego człowieka?

A tak przy okazji, nasi dzielni zawodowi żołnierze strajkują w Afganistanie, bo opancerzenie wydaje im się zbyt cienkie. Nie spodziewam się oczywiście, by wszyscy ci, tyleż liczni, co elekwentni, rzecznicy "całkowicie zawodowej" armii mieli w tej sprawie coś do powiedzenia. O biciu się w piersi i zmianie frontu nawet już nie wspominając.

triarius
---------------------------------------------------
Caeterum lewactwo delendum esse censeo.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz